Gedichtendag

Vandaag is het gedichtendag! Joke Van Leeuwen (jeugdschrijfster) is nu ook officieel de nieuwe stadsdichter van Antwerpen, in De Morgen stond er gisteren en vandaag een gedichtje, en hier kan dat natuurlijk ook niet ontbreken. Eentje uit de oude doos om te beginnen: In Flanders' Fields. Leren kennen in de les Engels in het middelbaar, en altijd van gehouden. Er zouden ergens nog sporen moeten te vinden zijn van m'n pogingen om het naar een lyrische Nederlandse vertaling om te zetten.
Het tweede is eentje van de eerste Gentse stadsdichter Roel Richelieu Van Londersele. Dichter, leerkracht Nederlands en man met de eeuwige hoed: het was een hele persoonlijkheid die ik af en toe in school zag lopen. We hadden op een gegeven moment (in het vierde middelbaar vermoed ik) eens een uurtje studie bij de man. Er was wat geroezemoes - wat wil je, geen les! - en Roel zat vooraan een boek te lezen. Opeens stelt hij zich recht en schreeuwt hij: "Willen jullie nu eens allemaal stil zijn! Ik lees poëzie". Zo grotesk en humoristisch als het toen overkwam, zo goed kan ik de situatie nu inschatten. Ach.
Het gedicht hieronder heeft hij geschreven voor "De Campagne", het cultureel centrum van Drongen. "Dit idyllisch domein was vroeger het buitenverblijf van de abdij. De religieuzen mochten alleen per drie van de abdij naar hun bezinningsoord De Campagne wandelen", staat te lezen op de pagina van het gedicht. De moderne functie van De Campagne is leuke wandelomgeving en locatie van het scoutslokaal van de 158ste FOS Woudlopers (nu Scoutsgroep Woudloper) - ja, de scouts waar ik enkele jaren heb ingezeten. Zo zie je, persoonlijke linken alom.
Het laatste gedicht is van de nieuwe Antwerpse stadsdichter Joke Van Leeuwen. In m'n kast staan enkele jeugdboeken van haar, waaronder het bij momenten bevreemdende "Kukel". Ze schrijft wel heel toegankelijk, wat het lezen van haar boeken uitermate aangenaam maakt.
Vlak voor het lezen nog een citaat van Wittgenstein, dat ik op een mooi papiertje heb gekregen op gedichtendag 2006 van een leerkracht Nederlands op de Voskenslaan:

De grenzen van mijn taal zijn de grenzen van mijn wereld.

Geniet ervan.



In Flanders' Fields

In Flanders fields the poppies blow
Between the crosses, row on row
That mark our place; and in the sky
The larks, still bravely singing, fly
Scarce heard amid the guns below.
We are the dead. Short days ago
We lived, felt dawn, saw sunset glow
Loved, and were loved, and now we lie
In Flanders fields.

Take up our quarrel with the foe:
To you from failing hands we throw
The torch; be yours to hold it high.
If ye break faith with us who die
We shall not sleep, though poppies grow
In Flanders fields.

- John McCrae



We wandelen buiten de aarde

we wandelen buiten de aarde
van omheining naar omheining
hier kennen de maanden elkaar, verandert
er niets, want we zijn voor altijd samen

de bomen schikken zich naar de wind
en staan te lezen bij de vijver
wij leggen onze woorden op het water,
wachten of ze naar iemand varen

zonder gezicht spreken we elkaar toe
in dit kleine halfrond van de heer
we kennen het web en zijn redenen

misschien moeten we bij een mens blijven haperen
om geluid te maken en onszelf te herstellen
we wandelen, wat gaan we uit de weg?

- Roel Richelieu Van Londersele

PLAZA

Nergens wind. Toch hield een man een vrouw
stevig beet, een vrouw een kind. De beentjes
bewogen zelf. Daarboven aan touw een ballon
als een vis. Daarboven de zon, laaiend.

Het kind hield de vis niet meer. Keek hoe hij
steeg, zwaaide hem na. Wat is er? Wat is er?
De man liet de vrouw los, holde de lucht in,
haalde die helemaal leeg

- Joke Van Leeuwen